شما  خوبین؟ راستیتش نه که امتحانا در شرفه شروع شدنه! و همچنین نه که من شاگرد اول دانشگامونمدر نتیجه مجبورم تا بعد امتحانام آپ نشم یعنی حدودا تا یکی ماه دیگه! ولی خوب نه برید افسرده شید ها! شاید اگه موقعیتم جور بود(مثل الان اسراییل از خونه بره بیرون)بیام یکم در خدمت دوستان گرامی باشیموگرنه که شرمنده هموتون هستم!

دو تا اس مس هم می نویسم که شاد شین!

۱- اگه نگی دوستم داری، جوجه میشم میرم تو باغچه این قدر جیک جیک میکنم تا گربه بیاد منو بخوره!

۲-حیف که از تو یکی دارم اگه از تو یه عالمه داشتم گاو داری داشتم!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

گفته بودم دوتا وگرنه بیشتر می نوشتم!

خوب دیگه من برم واسه همتون آرزوی موفقیت میکنم تا شمات هم همین آرزو رو واسه من داشته باشین!

                                                                                                             فعلا!

یاد امام و شهدا        دلو میبره کرب و بلا

خیلی جالبه که من دارم تاثیر بزرگ شدنو در خودم رو حس میکنم یکی از تاثیراتش اهمیت دادن به مسایل کشورمه! چیزی که تا حالا بهش فکر نمی کردم! وتو  این ایام هم فوت امام منی که تا بسم الله برنامه ای که در مورده امام و شهدا بود میزدم یه کانال دیگه الان له له میزنم واسه این جور برنامه ها تا بتونم امامم وشهدایی رو که از دست دادیم بهتر بشناسم! تو عید برادرزادم رفته بود دو کوهه از اون جا واسم یه کتاب در مورده یه جانباز شهید آورده بود نمی دونید که چه قدر اون کتاب موثرم کرد خیلی درد ناک بود زوجی که عاشقانه همدیگه رومیپرستیدند به خاطره شیمیایی شدن باید از هم دل بکنن خیلی سخته! کاش همه ی این چیزا رو میشد نوشت میشد درک کرد! ولی حیف خیلی از این چیزا گفتنی نیست !

                                                                                       فعلا!   

این روزا رو همیشه خیلی دوست داشتم! هر سال این موقعا منو فقط تو هیئتا پیدا می کردن! ولی الان ۲ ساله خانم فاطمه(س) منو تو عزاداریش راه نداده! خیلی دلم گرفته! دوست دارم دردمو به خانم(س) بگم ولی ......... واقعا خجالت می کشم توی روی ماهشون نگاه کنم!من یاور خوبی نبودم! بعضی اوقات پیش خودم فکر میکنم اگه اون موقع بودم آیا از یاران خانم فاطمه زهرا(س) میشدم؟ یا مثل خیلیای دیگه شب یه چیز میگفتم روز یه چیز دیگه؟ آخ که هر چی بزرگتر میشم تازه میفهمم که خانم فاطمه(س)چه نعمتی رو از ما گرفت! هر چی بیشتر بزرگم میشم تازه میفهمم خانم فاطمه (س)چه عذاب بزرگی رو به منافقای امتش وحتی شیعیانش تحمیل کرده!

چه قدر نیاز دارم برم کنار ضریح پاک فاطمه زهرا(س) بشینم وتا میتونم خودمو خالی از غربت کنم!می دونم غربتی که من الان تو دلم دارم ذره سوزنی هم در برابره غربت وتنهایی بانوی دوعالم نمی شه ولی خوب آدمای کوچیک کم ظرفیتن دیگه!

تو این شبای دعا منو هم از دعاتون فراموش نکنید

                                    «التماس دعا!»