ما هم که از خدا خواسته بدون اینکه از مدیر گروه بپرسیم پریدیم از دانشگاه بیرون!

روز دوم هم استاد شیمی اومد وکلی از سابقش گفت واینکه اگه سر کلاس صدای موبایل کسی دربیاد خون خودشو موبایلش گردن خودشه!!!!! سر کلاس آزشیمی دیر رفتم، فقط هم بخاطر این ایترنت ناباب، بین کلاس شیمی و آزشیمی 5ساعت علاف بودم ودوباره رفتم نمازخونه این دفعه بعد نماز خوابیدم البته فقط من نخوابیدم تقریباً همه بعد نماز میخوابن،بعد هم رفتم سایت تا به وبلاگم سر بزنم! فکر کنید من ساعت 2 کلاس داشتم وعین خنگولا ساعت 2 به ساعتم نگاه کردم گفتم: اوههههههه یک ساعت دیگه مونده!!!!! بعد نمیدونم چی شد پیرینته واحدام رو نگاه کردم و سرم سوت کشید، حالا من دیوونه هم نمیدونم آزمایشگاه کجاست! بدوبدوازاین بپرس ازاون بپرس بالاخره پیداش کردم وبا یه لبخنده ملیح وارد شدم! دوتاماده رو قاطی کردیم بعد هم ریختیمش دور(چه کار مفیدی!) بعد هم گفت برای جلسه ی بعد گزارش کار بیارین!

روز سوم پر کارتر بود 4ساعب فیزیک و 3 ساعت هم آزمایشگاه فیزیک!چه روز پر فیزیکی! استاد فیزیک جلد 1و3 فیزیک هالیدی رو منبع قرار داد وهمون موقع یه فصلو تموم کرد! برای آزفیزیک نیم ساعت زودتر رفتم که زود رسیدن بهتره تا نرسیدن(ضرب المثل جدیده!)اونجا هم یه وسیله معرفی کردو جندتا چیز هم داد تا با اون اندازه بگیریم گروه ما زود تر کارشو تموم کردو استاد هم گفت میتونید برید! منم بای اولین بار سر اذان رسیدم خونه وحالی بردم که واسه تهیه افطار کاری نکردم! امیدوارم خوشتون اومده باشه! شاید روزای دیگه یکم طنز هم قاطی نوشته هام کنم!

ممنون وبلاگ منو میخونین! وامیدوارم نوشتم ارزش یه کامنت کوچولو رو داشته باشه!

اگه اجازه بدین میخوام باهاتون دردودل کنم!راستش از وقتی با شما حرف میزنم یکم آروومتر شدم، یه ذره به خودم اومدم فهمیدم هنوزم میشه زندگی کرد هرچند به سختی ولی باید زندگی کرد!کوچیک که بودم آرزو داشتم زودتر گنده شم تا اجازه ی انجام هر کاری رو داشته باشم، اگه هم کاره بدی کردم کسی جرئت نکنه تنبیهم کنه،اگه باکسی قهر کنم کسی به زور آشتیم نده! و...........بخاطر خیلی چیزهای دیگه عاشق بزرگ شدن بودم ولی حالا....... خیلی میترسم!شاید بیشتر ترسم از اینکه تا چشم بهم بزنم میخوام بمیرم!میدونید از کی تنم لرزید که دارم بزرگ میشم؟وقتی کتابای کت وکلفت سال3 دبیرستانو دیدم،به خودم نهیب زدم :«زهره کجای کاری؟ داری بزرگ میشی!هنوز دست از بچه بازی بر نداشتی؟ هنوز با دیدن کارتون تاموجری ذوق میکنی و میخندی؟هنوز دوست داری باهات مهربون باشن و وقتی کار بدی میکنی منتظر سیلی آبداری روی گونه ات هستی؟واااااااای...زهره کجای کاری؟ دو روز دیگه دنیای یکی دیگه میشی(ازدواج)اون وقت میخوای چکار کنی؟ آیا بازم بچه بازی میکنی؟یازم میشینی کارتون میبینیو میخندی؟آیا از اونم(شوهرم)انتظار داری اگه حرفشو گوش نکردی یا اشتباه کردی؛ به شدت بچگیت؛ تنبیهت کنه؟»واقعا میترسم! از این که باید وارد یه دنیای ناشناخته شم،دنیایی که فقط با دروغ گفتن میشه نونی واسه خوردن یافت(دروغی که اگه قبلا میگفتیم جزاش؛ کم کم؛ فلفل قرمز تو دهنمون بود!)دنیایی که خیلی بی رحمه،دنیایی که حتی به دختری که رفته بیمارستان تا از مادر مریضش عیادت کنه، رحم نمیکنه و....دخترکشته میشه!دنیایی که حتی به نوزاد 9 ماهه هم رحم نمیکنه و باید به دست باباش کشته شه!تا حالا صفحه حوادث روزنامه ها رو خوندین؟ دیدین چندتا جنایت بیخود و بی جهت اتفاق میفته؟ یکیش جلوی خونه ی ما اتفاق افتاد فقط به خاطر رعایت نکردن نوبت شیر!به همین راحتی یه خونواده بی مرد شد!یه بچه ای یتیم شد،خوب به این بچه بگن بابات برای چی مٌرد؟

چرا این جوری شده؟ چرا دیگه کسی محل کسی نمیزاره؟چه دنیای بدی یا بهتر بگم چه روزگار بدی!.........

نمیدونم چرا اینا رو مینویسم؟شاید شما خوشتون نیاد،شاید دیگه خوشتون نیاد بیاید اینجا،من همیشه عادتم بوده وشاید حالا هم باشه(تعجب نکنید من الان خیلی وقته خودمو گم کردم ونمیدونم از کی کمک بخوام تا بتونم خودمو بیابم!)از کسی ناراحت میشدم به روش نمیاوردم وحتی اگه همون موقع ازم کمک میخواست دست رد به

سینه اش نمیزدم!ولی الان بی طاقت شدم نه این که کمکش نکنم یه جوری بهش میفهمونم:«الاغ ازت رنجیدم اگه عرضه داری از دلم در بیار!»من همیشه دوست داشتم کسی باهام حرف میزنه فقط بخنده یعنی من بخندونمش ولی واقعاً نمیدونم چرا دیگه این جوری نیستم؟وقتی خودم داغونم چجوری میتونم دوستمو بخندونم؟

حالا هرکی دلش گرفته ومیخواد دردودل کنه وکسی باهاش وبراش اشک بریزه زنگ میزنه به من!وهمه ی دوستام تصدیق میکنن چه غمگسار خوبی هستی!اونا همه ی دردشونو می ریزن روی من وخودشون رو خالی میکنن ونمیدونن ونمیزارم بفهمن که چقدر داغون میشم!چقدر بیاد اونا شب گریه میکنم!

****

الان چند میلیون کودک 6-7 ساله میرن مدرسه، وذوق میکنن که بالاخره بزرگ شدن!الان فکر میکنن چقدر مهم شدن، ولی بازم به شیطنت ادامه میدن! من چند تا کودک میشناسم که تا قبل مدرسه رفتن تو خونشون خدا بودن

ودست کسی بهشون نخورده بود و اگه حشره ای روشون میشست سزاش مرگ بود الان بخاطر نوشتن مشقشون دعوا میشن واگه برای ننوشتن مشقشون اصرارکنن کتک میخورن!الان بخاطر نمره ی 19 تو دیکته به شدت تنبیه وحبس میشن! وکودک همین طور مات میمونه که چرا مامان این جوری شده؟مامانی که تا 3-4 ماه قبل انگشت روم بلند نمیکرد با دمپایی بالا سرم وایمیسه تا من این تکالیف مسخره رو بنویسم!به من چه دارا انار داره سارا نداره!اوناهم الان میفهمن بزرگ شدن همچین چیز جالبی نیست!

راستی چرا؟چرا مادرا این قدر بچه هاشونو لوس بار میارن تا وقت مدرسه رفتن خلاف میلشون بچشونو با انواع واقسام وسیله بزنن تا درس بخونه؟

هه... ببخشید زیادی اظهار نظر کردم!ببخشید اگه سرتونو درد آوردم!این حرفها تا خرخره ام جمع شده بود باید خالیش میکردم!(هه اول جمله از درد مندیه نه خدای نکرده توهین به شما)

با همه ی این اوصاف :::::::

آ

ج

ب

الو سلام منزل خداست؟

اين منم مزاحمي که آشناست

هزار دفعه اين شماره را دلم گرفته است

ولي هنوز پشت خط در انتظار يک صداست

شما که گفته ايد پاسخ سلام واجب است

به ما که مي رسد ، حساب بنده هايتان جداست؟

الو دوباره قطع و وصل تلفنم شروع شد

خرابي از دل من است يا که عيب سيم هاست؟

چرا صدايتان نمي رسد کمي بلند تر صداي من چطور؟

خوب و صاف و واضح و رساست؟

اگر اجازه مي دهي برايت درد دل کنم

شنيده ام که گريه بر تمام دردها شفاست

دل مرا بخوان به سوي خود تا که سبک شوم

می گوید آنجا پناهگاه دل است

پس پناهش دهید که در سینه بی حیاست

اینو از یک وبلاگ گرفتم؛وچون ریختمش توی « ورک»متاسفانه نمیدونم از چه کسی گرفتم

اعلام کردم که اگر صاحب وبلاگ آمد ودید شعر وبلاگش اینجا نوشته شده نگه چه آدم متقلبی ام که شعراونو جای شعر خودم جا زدم!

ممنون که وبلاگمو میخونین!وممنونکه نظرمیدین!