| تبليغات | X |
|
|
 |
سلام!!!!!!!!
دلم شکست!روزمادره بايد بگم وبخندم ولی........................
دوست دارم يه شعربنويسم (شعری که بتوونه يکم آرومم کنه!)
يارم چو قدح بدست گيرد
بازارتبان شکست گيرد
هرکسی که بديد چشم او گفت
کو محبتی که مست گيرد
دربحرفتاده ام چو ماهی 
تا يـــــار مـرا بشست گيرد
در پاش فتاده ام بزاری
آيا بود آنــــــکه دست گيرد
خرّم دل آنکه همچو حافظ
جامی زمی الست گيرد
فعلا
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و هشتم مرداد 1382ساعت 1:4 توسط عسل |
سلام!!!!! ۵روز ديگه روز مادره، شما برای مادرتون چی خريدين؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ من که هرچی فکر ميکنم نمی دونم چی بگيرم؟؟؟!!!!! استخاره کردم امشب تا بنوشم می دوباره آيه های کوثر آمد در جواب استخاره من که امشب مست مستم فاطمه جان مست صحبای ال هستم فاطمه جان ميخورم سوگند يارب مثل تو زهرا پرستم فاطمه يا فاطمه فعلا
+ نوشته شده در جمعه بیست و چهارم مرداد 1382ساعت 11:42 توسط عسل |
سلام!!! جدايی چونی می نالم از داغ جدايی چنان گشتم غبارآلودغربت فعلا
دريغا ای نسيم آشنايی 
که نشناسم که خودبودم کجاي
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و سوم مرداد 1382ساعت 8:0 توسط عسل |
سلام!!!!!!!! امروز خيلی خوشحالم چون بهترين دوستم از مسافرت برگشته و يه سوغاتی خوشگل برام آورده يک سوال: نظرتون درباره اين جمله چيست؟ (عشق چشيدنيست نه ديدنی
)
+ نوشته شده در دوشنبه بیستم مرداد 1382ساعت 18:16 توسط عسل |
ای پسر عمران! هرگاه بنده ای مرا می خواند آن چنان به سخن او گوش می سپارم که انگار
بنده ای جز او ندارم اما شگفتا بنده ام همه را طوری می خواند که انگار همه خدای اويند جز من!!!!!!
+ نوشته شده در یکشنبه نوزدهم مرداد 1382ساعت 15:44 توسط عسل |
کاش کاش دلهامان کمی بی کينه بود کاش روبه رومان يک نظر آيينه بود کاش صحن مهــــربانيهای دل عـاری از رنگ فســـــون کينه بود کاش تنها شعربر لبــهای ما يک دو بيت از آســتان سينه بود دربرومان گر که وا می شــددری خودرهايی ازغم ديرينـــــــــه بود گرچه بر گلواژه های همدلی مهرغفلت بهر دل پيشينــــــه بود باز هم می شد شکوفاترشويم لحظه ای که مرگ زخم کينه بود اميدوارم ازاين شعر نــهــــــــــــايت استـــــــــــــــــفاده را ببريــــــــــد................... بقيه حرفها باشه برای فردا. فقط از لطفتون ممنون!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! فعلا 
+ نوشته شده در سه شنبه چهاردهم مرداد 1382ساعت 22:56 توسط عسل |
کاش يک بارجلوی دوستم خيلی گفتم(کاش)اوگفت:(کاشکی هارو کشتيم سبز نشد) از اون روز تاحالا از کلمه کاشاستفاده نکردم. راستی کاشچقدر می تونه کارمون رو راه بندازه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ ازاون روز تابه امروز جای کاش ميگم ای خدا نتيجه بهتری هم می گيرم فعلا با اجازه
+ نوشته شده در سه شنبه چهاردهم مرداد 1382ساعت 22:48 توسط عسل |
سلام!!!!!! بااينکه ميدونم همه اونا يی که اومدن نظر دادند،دوستای خواهرم هستند بااين حال خوشحالم که من را هم تحويل گرفتند. الان دلم خيلی گرفته وگرنه خيلی مينوشتم.فعلا!!!
+ نوشته شده در دوشنبه سیزدهم مرداد 1382ساعت 1:19 توسط عسل |
ســــــــــــــــــــــــــلام!!!!!!!!!!!
من هم اومدم قاطی ِمرغ ها راستش واقعا نمی دونم چی بنويسم وچه جوری خودم را معرفی کنم!!!!!!!!! پس .......بی خيال ميشم!!! وميرم سر اصل مطلب : «نوزاد قرباني» قلب را گذاشتند بتپد و محبت توليد کند . نفس را قرار دادند تا بدمد تمام زشتی ها را. مادر را خلق کردند تا در آغوش گيرد انسانی را که هنوز در مقابل سيل های ازمسيل خارج شده زندگی بايستد و پدر راگذاشتند تا آرامگاه قلب مادر وفرزندی باشد که زندگی می کنند. کودک؛وقتی از آسمان به زمين آمد؛خيال می کرد در آغوش مادری خواهد زيست که مادربزرگ بچه هايش خوا هد شد. کودک وقتی با فرشته ها موسيقی زيبای زندگی آينده را می نواخت ،تاريکی شب قلب کوچکش را لرزاند وگيتار آرزو از دستش افتادو شکست. سه تار هم نتوانست طاقت بياورد، وقتی که حيوانات تکه تکه يبدن اورا آذوقه شب فرزندانشان می کردند،نواخت وآهنگ مرگ را موسيقی متن او کرد.آن زمان گوش کدام مادر ضجه کودکی راشنيد که طعمه حيوانات ميشد. آنگاه که اشکهايش خشکيد، کدام ابر بود که بر دريای چشمان کوچک او ببارد؟ وقتی که حيوانات تکه تکه قلب اورا برای جيره غذای فرزندانشان میبردند،او بيشتراز درد،برای نداشتن مادرو پدری می گريست که همه داشتند. اوطعمه حيوانات شد.اسکلتش تابلوی ننگ آوری شد برای ديوار زمان.کاش تابلويی میکشيدم از مهر ..........نمی توان به عقب برگشت.................. جز ديوار سياه شده زمان ، هيچ نمی بينم. کودک چرا مرد؟؟؟
(والبته خروس ها )
+ نوشته شده در شنبه یازدهم مرداد 1382ساعت 15:28 توسط عسل |
متولد:1366
دانشجوی:زیست شناسی-علوم گیاهی
دانشگاه: آزاد واحد شهرری
وبلاگ خدا بیامرزم!
آرشیو پیوندهای روزانه
